யோசனைதான் கடைசி அரண்
இந்தக் கட்டுரை ஆங்கிலத்திலிருந்து மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. மூலக் கட்டுரையை ஆங்கிலத்தில் படியுங்கள்
படிப்பதற்குப் பதில் பார்க்க விரும்புகிறீர்களா? முழுக் கதையும் 2 நிமிடங்களில். हिन्दी में देखें: आइडिया ही आख़िरी किला है, 2 मिनट की कहानी
முன்பின் தெரியாத ஒருவர் உங்களுக்கு ஏன் பணம் தர வேண்டும்?
நம்மில் பெரும்பாலோர் ஒருபோதும் கேட்டுக்கொள்ளாத ஒரு கேள்வி இது: முன்பின் தெரியாத ஒருவர் உங்களுக்கு ஏன் பணம் தர வேண்டும்?
கடன் அல்ல, பரிசும் அல்ல. நீங்கள் செய்த ஏதோ ஒன்றுக்கு ஈடாகக் கிடைக்கும் பணம்.
வங்கிகள், apps, சம்பளச் சீட்டுகள் எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கி வைத்துப் பாருங்கள். பணம் மிக எளிமையான ஒன்று. அது ஒரு ரசீது. ஒருவருக்கு, அவர் பையில் இருக்கும் பணத்தைவிட அவர் அதிகம் விரும்பிய ஒன்றை நீங்கள் கொடுத்தீர்கள் என்பதற்கான பதிவு அது: ஒரு சட்டை, சரிசெய்த ஒரு குழாய், ஒரு கேள்விக்கான பதில், அவர் வாழ்க்கையில் திரும்பக் கிடைத்த ஒரு மணி நேரம். நீங்கள் இதுவரை சம்பாதித்த ஒவ்வொரு ரூபாயும் ஒரு சான்று: ஏதோ ஒரு தருணத்தில், இன்னொருவரின் வாழ்க்கையை, அவருடைய சொந்தக் கணிப்பிலேயே, நீங்கள் கொஞ்சம் மேம்படுத்தினீர்கள்.
இப்படிப் பார்ப்பது முக்கியம், ஏனென்றால் மதிப்புள்ளவராக நீடிக்க நீங்கள் தொடர்ந்து எதைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை இது சொல்கிறது. கடினமாக உழைப்பது அல்ல. ஓயாமல் பரபரப்பாக இருப்பதும் அல்ல. இன்னொருவர் தன் பணத்தைவிட அதிகம் விரும்பும் ஒன்றை உருவாக்குவது.
நாம் கேட்டு வளர்ந்த விதி
நினைவு தெரிந்த காலம் முதல், அந்த மதிப்பு எப்படி உருவாகிறது என்பதற்கு ஒரே ஒரு விதி இருந்தது: யோசனை யாருக்கும் தோன்றும்; செய்து முடிப்பதுதான் எல்லாம்.
அது நல்ல விதிதான். ஒரு நகரத்தில் ஆயிரம் பேருக்கு ஒரு நல்ல உணவகம், இன்னும் வேகமான delivery சேவை, அல்லது நஷ்டத்தை முன்கூட்டியே வெட்டிவிடும் ஒரு trading system பற்றிய யோசனை இருந்திருக்கலாம். ஏறக்குறைய யாருமே அதை உருவாக்கவில்லை. உருவாக்குவதற்குப் பணம், திறமை, பல மாதங்களின் மாலை நேரங்கள், எதுவும் தவறாகப் போகலாம் என்பதைத் தாங்கும் மனம் எல்லாம் தேவைப்பட்டன. விடாமல் முயன்ற சிலருக்குப் பணம் கிடைத்தது. யோசனையோடு மட்டும் நின்றவர்களுக்கு, "அப்படி நடந்திருந்தால்..." என்ற ஒரு கதை மட்டுமே மிஞ்சியது.
அதனால் நாம் செய்து முடிப்பதை மதிக்கவும், யோசனைகளை அலட்சியமாகக் கடந்து போகவும் பழகிக்கொண்டோம். அந்த விதி இப்போது உடைந்துகொண்டிருக்கிறது.
2005-ல் ஒரு சதுரங்கப் போட்டி நமக்குச் சொன்னது
2005 ஜூன் மாதம், ஒரு online சதுரங்கத் தளம் வழக்கத்துக்கு மாறான ஒரு போட்டியை நடத்தியது. எல்லாமே அனுமதிக்கப்பட்டது. வீரர்கள் தனியாகக் களமிறங்கலாம், ஒரு chess engine-ஆகக் களமிறங்கலாம், அல்லது கணினிகளின் துணையோடு விளையாடும் மனிதராகக் களமிறங்கலாம்.
சித்திரம்: இரண்டு அமெச்சூர் வீரர்கள், மூன்று சாதாரண கணினிகள்
சக்திவாய்ந்த கணினியோடு வரும் ஒரு கிராண்ட்மாஸ்டர்தான் வெல்வார் என்று எல்லோரும் எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால் வென்றவர்கள், நியூ ஹாம்ப்ஷயரைச் சேர்ந்த இரண்டு அமெச்சூர் வீரர்கள். ஒரே நேரத்தில் மூன்று சாதாரண கணினிகளை இயக்கினார்கள். போட்டியில் இருந்தவர்களிலேயே அவர்கள் வலிமையான வீரர்களும் அல்ல, அவர்களிடம் இருந்தது வலிமையான இயந்திரமும் அல்ல. அவர்களிடம் இருந்தது ஒரு வழிமுறை: engines சொல்வதை எப்போது பின்பற்றுவது, engines ஒன்றுக்கொன்று எப்போது முரண்படுகின்றன, கணக்கீட்டைவிட ஒரு மனித உள்ளுணர்வு எப்போது அதிக மதிப்புள்ளது என்பது அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தது.
பின்னாளில் கேரி காஸ்பரோவ் இதிலிருந்து ஒரு பாடத்தை எடுத்துச் சொன்னார்: பலம் குறைந்த ஒரு மனிதர், ஒரு இயந்திரம், ஒரு சிறந்த வழிமுறை. இந்தக் கூட்டணி, தனியாக நின்ற வலிமையான கணினியையும் வென்றது, இயந்திரம் இருந்தும் மோசமான வழிமுறை கொண்ட வலிமையான மனிதரையும் வென்றது.
உருவாக்குவது மலிவு. விவேகம் அப்படியல்ல.
இருபது ஆண்டுகள் கழித்து, அந்தப் போட்டி நம் அன்றாட வேலையையே விவரிக்கிறது.
இன்று AI code எழுதுகிறது, ஒரு page-க்கான வரைவைத் தயாரிக்கிறது, logo வடிவமைக்கிறது, spreadsheet உருவாக்குகிறது. Digital உலகில், ஒரு யோசனையை வேலை செய்யும் ஒன்றாக மாற்றுவதற்கான செலவு சரிந்துவிட்டது. ஒரு காலத்தில் ஒரு குழுவுக்கு மூன்று மாதங்கள் எடுத்த வேலையை, இப்போது ஒருவர் ஒரு மதியப் பொழுதில் முடித்துவிடலாம்.
Trading-ஐயே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். சில காலம் முன்பு வரை, ஒரு market யோசனையை இயங்கும் strategy-ஆக மாற்ற வேண்டுமென்றால், code எழுதக் கற்க வேண்டும், ஒரு broker-ஐ இணைக்க வேண்டும், bugs-ஓடு போராடி வார இறுதிகளைத் தொலைக்க வேண்டும். இன்று, Tradetron-உடன் இணைந்த ஒரு AI assistant-இடம் உங்கள் விதிகளை எளிய ஆங்கிலத்தில் சொன்னால் போதும். ஒரே மாலையில் strategy உருவாகி, backtest-ம் முடிந்துவிடும் (அது எப்படி என்று இங்கே பாருங்கள்).
அது அற்புதம்தான். ஆனால் அதுவே ஒரு பொறியும் கூட. இரவு உணவுக்கு முன்பே யார் வேண்டுமானாலும் பத்து strategies உருவாக்க முடியும் என்றால், உருவாக்குவது எதையும் நிரூபிக்காது. கடினமான வேலை, இயந்திரம் உங்களுக்காகப் பதில் சொல்ல முடியாத கேள்விகளுக்கு நகர்கிறது. இந்த யோசனை உண்மையிலேயே நல்லதா? நான் சோதித்த காலகட்டத்துக்கு வெளியேயும் இது தாக்குப்பிடிக்குமா (தாக்குப்பிடிக்காமல் போக ஒன்பது காரணங்கள்)? ஒரு மோசமான மாதத்திலும் இதைத் தொடர்ந்து இயக்கும் கட்டுப்பாடு என்னிடம் இருக்கிறதா?
செய்து முடிப்பது மதிப்பற்றதாகிவிடவில்லை. மலிவாகிவிட்டது. ஒன்று மலிவாகும்போது, மதிப்பு இன்னும் அரிதாக இருப்பதை நோக்கி நகர்கிறது: யோசனை, அதோடு எந்த யோசனையை இயக்கலாம் என்று அறியும் விவேகம்.
உங்கள் edge எங்கிருந்து வருகிறது
யோசனைகள்தான் இனி முக்கியம் என்றால், நல்ல யோசனைகள் எங்கிருந்து வருகின்றன?
பெரும்பாலும், நீங்கள் நிற்கும் இடத்திலிருந்து. இருபது ஆண்டுகளாகப் பருத்தி விலை ஏறி இறங்குவதைப் பார்த்து வரும் சூரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு துணி வியாபாரியை நினைத்துப் பாருங்கள். அல்லது ஒவ்வொரு இரவும் அதே duty schedule குழப்பத்தைப் பார்க்கும் ஒரு செவிலியரை. இருவருமே வேறு யாரும் பார்க்காத ஒன்றைப் பார்க்கிறார்கள், ஏனென்றால் வேறு யாரும் சரியாக அதே இடத்தில் நின்றதில்லை. அவர்களின் யோசனை திடீரென்று மின்னும் மேதைமை அல்ல. அது அவர்களுக்கே உரிய அனுபவங்கள் சந்திக்கும் புள்ளி. அந்தப் புள்ளி வேறு யாரிடமும் இல்லை.
அந்தப் புள்ளிதான் உங்கள் அரண். நீங்கள் கொடுக்கும் எந்த யோசனையையும் ஒரு இயந்திரம் செய்து முடித்துவிடும். ஆனால் நீங்கள் நிற்கும் இடத்தில் அதனால் நிற்க முடியாது.
கூட்டணிதான் முக்கியம்
இன்று AI-ஐப் பயன்படுத்த மறுப்பது, கிட்டத்தட்ட 1925-ல் மின்சாரத்தை மறுத்ததைப் போன்றது. மறுக்கலாம், அதைப் பற்றிப் பெருமைப்படவும் செய்யலாம். ஆனால் அதே உழைப்பில் உங்களைவிடப் பத்து மடங்கு வேலையை முடிப்பவர்களோடு நீங்கள் போட்டியிட வேண்டியிருக்கும். இந்த மாற்றம் நீண்ட காலம் திரைகளுக்குள் மட்டும் அடங்கியிருக்காது. இதே போக்கு தொழிற்சாலைகள், வயல்கள், பட்டறைகள் நோக்கியும் நகர்கிறது, பெரும்பாலோர் எதிர்பார்ப்பதைவிட விரைவாக.
தீர்வு, இயந்திரத்தைவிட அதிகமாக உழைப்பது அல்ல. அந்தப் பந்தயத்தில் யாரும் வெல்வதில்லை. தீர்வு, 2005-ல் அந்த இரண்டு அமெச்சூர் வீரர்கள் கண்டுபிடித்ததுதான்: உங்களிடம் மட்டுமே இருப்பதைக் கொண்டு வாருங்கள், இயந்திரம் எதில் சிறந்ததோ அதை அதனிடமே விடுங்கள், இரண்டுக்கும் நடுவில் இருக்கும் இடத்தில் கைதேர்ந்தவராகுங்கள்.
மதிப்புள்ளவர்களாக நீடிப்பவர்கள், இயந்திரத்தோடு போட்டியிடுபவர்கள் அல்ல. அதோடு சேர்ந்து சிந்திப்பவர்கள்.